تو از دروغ لذت می بری خاطره ...

اگر هر نوع رابطه ای یک طرفه باشد باید خیلی زود مصمم به پایان آن باشی .چون حتما به دردسر میفتی . شاید راه نجات این باشد که بدانی دادگاه ها پر از کسانی است که ماه ها و سال های متوالی از عشق سوزان یکدیگر شب و روز نداشتند ولی بعد از گذشت کمتر شش ماه از وصال به همان شدت عشق دوران هجران از همدیگر متنفر شده و اینک به دادستانی آمده اند تا خود را بیابند و از نگاه به هم دور شوند . انسان باید خود را پیدا کند خاطره . تو راست می دیدی و راست میگفتی . تو اشتباه نکردی چون اصلا پدیده ای به نام عشق را باور نداشتی و خودت را می دیدی و همه چیز برایت ماشین و خانه و زندگی ات بود . تو رها بودی خاطره . رها در خواستن هایت . رها در خودخواهی هایت ولی عشق خودخواهی را نمی فهمد و باید آتش بگیری و بسوزی و خاکستر شوی اما اگر میخواهی گرفتار نباشی باید رها بش.ی از این دروغ ها که تو بودی خاطره . تو اصلا رهایی بودی . تو خود دروغ بودی . دروغی که در واقع راست ترین و درست ترین رفتارها بود . هیچگاه نمیشود بفهمی در ۱۴ سالگی عاشق بشوی و در ۲۴ سالگی با همان معشوق در خوش ترین لحظات باشی و در 34 سالگی دیوانه او باقی بمانی. نه نمیشود زیرا هرگز نمی توانی آنی که یک عمر به درد زندگی تو خورده را به دست بیاوری . پس من رعایت میکنم تا بروی و رها تر بشوی . دیگر هیچ وقت و فرصتی برای این دروغ ها و برای هیچکسی نمی گذارم تا رها باشم از هر دروغ . هر لحظه با خودم جلسه میگذارم و فقط با خودم تنها میشوم و با خودم قهر میکنم و با خودم آشتی میکنم و به کسی فرصت دیدار نمی دهم و همه جلسات زندگی ام فقط با خودم خواهد بود و حضور در کنارم برای هر جنبده ای ممنوع می شود . شاید فقط در باغ یک سگ بگیرم و با او بمانم چون سگ ها معنای وفاداری و عشق را بیشت تو از دروغ لذت می بری خاطره ......

زندگي بی مهربانی مانند درخت بدون شكوفه و ميوه است. زندگي ماجرايي پر هيجان است . دنياي ما سرشار از معناست . هر آنچه در درون و بيرون ما اتفاق مي افتد نامه اي است كه بايد آن را باز كنيم و بخوانيم . مهرچيست ؟ رايحه شناخت خويشتن خويش است که وقتي لبريز مي شوي از حقيقت خود آن گاه سهيم مي شوي خود را با ديگران . وقتي مي فهمي كه از هستي جدا نيستي .آنگاه عاشق مي شوي .عشق ميوه تجربه وحدت عارفانه خود با همه چيز است .عشق رابطه نيست بلكه برترين مرتبه وجود است . بعضي ها به غلط گمان مي كنند كه نقطه مقابل عشق نفرت است .نقطه مقابل عشق نفرت نيست بلكه ترس است .نفرت عشق وارونه است . وقتي خود را نمي شناسي از همه مي ترسي در عشق تمام پنجره هاي وجودت را به روي بي كران باز مي كني .اما وقتي مي ترسي همه ي پنجره هاي وجودت را مي بندي وبه آن ها قفل آهني بي اعتمادي مي زني .وقتي مي ترسي تنها مي شوي وقتي عشق مي ورزي محو مي شوي ديگر نيستي تا احساس تنهايي كني . عشق مرزهاي تو را مي ريزد وتو را با آدم ها پرنده ها آب ها گياه و خورشيد و ماه و ستاره يگانه مي كند . عشق افتادن قطره به درياست .ما چنان آفريده شده ايم كه فقط مي توانيم به عشق زنده باشيم . بدون عشق مردگي مي كنيم .نه زندگي . ضيافت پر شكوه زندگي هرگز به پايان نمي رسد .اين ضيافت هميشه برپاست . بازيگران زندگي مي آيند و مي روند اما نمايش زندگي به پايان نمي رسد . گوش بده پرنده ها مي خوانند نگاه كن درخت ها غرق شكوفه و ميوه اند آدم ها را ببين عشق ها را خنده ها را گريه ها را . آيا صداي آواز محزون آن عاشق تنها را نمي شنوي ؟ دختركي در باد مي رقصد . آيا او را نمي بيني ؟ خوشا به حال زمين كه زنده است . خوشا به حال همه ي درخت ها . خوشا به حال باران . خوشا به حال خورشيد و تو از دروغ لذت می بری خاطره ......

چه زیبا نوشت دکتر شریعتی که : من تو را دوست دارم و تو دیگری را و دیگری دیگری را و در این بین همه تنهاییم ... من از خودم میگویم خاطره نه از تو چون هرگز تنها نبوده ای و تنها نخواهی ماند ... الان باید بنویسم من تو را دوست داشتم و تو همه را جز من خاطره ...

تو از دروغ لذت می بری خاطره ......